Bologna, 04.10.2026
Luca è una di quelle persone con cui potrei parlare di fotografia all’infinito. Passeggiare insieme per Bologna apre tante porte (anche letteralmente) e tanti nuovi punti di vista.
Ogni volta riesce a svelarmi qualche nuovo trucco tecnico da usare con la mia macchina fotografica. Il suo modo tranquillo di convincere le persone (e gli animali) a lasciarsi fotografare mi fa un po’ d’invidia, ma ogni tanto riesce anche a farmi superare quella soglia che, per me, è sempre così alta.
EN
Luca is one of those people I could talk about photography with for hours on end. Spending a day wandering around Bologna together opens up all sorts of doors (quite literally, too) and new perspectives.
Every time, he manages to show me another technical trick I can use with my camera. I envy the quiet, unassuming way he persuades people (and animals) to let themselves be photographed, but every now and then, he also manages to get me over that hurdle that always seems so high to me.
NL
Luca is een van die mensen met wie ik eindeloos over fotograferen kan praten. Een dagje samen door Bologna slenteren opent een boel deuren (ook letterlijk) en gezichtspunten.
Elke keer weet hij me wel weer een technisch trucje op mijn camera te onthullen. Zijn rustige manier om mensen (en dieren) ervan te overtuigen zich te laten fotograferen, maakt me jaloers. Maar nu en dan weet hij me ook over die voor mij altijd hoge drempel te trekken.
Leave a Reply