Groede, 21.09.2026
In Groede vind je nog die sfeer van ooit. De stoep geschuurd, de “vuulte” tussen de tegels vandaan gehaald (met een mesje) en de ramen streeploos gezeemd.
Je zou kunnen zeggen dat het centrum van “de Groe” een venster is op een Zeeuws-Vlaanderen dat grotendeels verdwenen is. Er is vooral tijd, en die tijd lijkt er een beetje stil te staan.
Ik wandel door de straatjes, over het plein, kijk hier en daar door een raam naar binnen. Soms kijkt er iemand terug.
EN
In Groede, you can still find traces of how things used to be. The pavements scrubbed clean, the weeds picked out from between the paving stones (with a little knife), the windows polished until not a streak remains.
You could say that the centre of “de Groe”, as the village is known locally, is a window onto a Zeeland Flanders that has largely disappeared. Above all, there is time, and time here seems to have almost stood still.
I wander through the little streets, across the square, glancing in through a window here and there. Sometimes, someone looks back.
IT
A Groede si ritrova ancora l’atmosfera di un tempo. I marciapiedi strofinati a dovere, le erbacce tolte con un coltellino tra le fughe delle piastrelle, i vetri delle finestre puliti senza lasciare una striatura.
Si potrebbe dire che il centro di Groede sia una finestra su una Zeeuws-Vlaanderen in gran parte scomparsa. Qui, soprattutto, c’è il tempo, e sembra che il tempo si sia fermato un po’.
Passeggio per le stradine, attraverso la piazza, sbircio qua e là dentro una finestra. A volte, qualcuno ricambia lo sguardo.
Leave a Reply