once this was an island

(in progress)

Zeelandic Flanders (Zeeuws-Vlaanderen) was once (almost) an island. It was part of the Netherlands, but then again it wasn’t. The Belgian border on one side and the Western Scheldt, the sea, on the other. Holland was ‘the other side’. Zeelandic Flanders was a country apart. I was born there, grew up there.

I left in 1998, and from a distance I saw my Zeelandic Flanders change. The landscape, the language, the people, and thanks to the Western Scheldt Tunnel the small piece of the overseas Netherlands was even opened up from the homeland.

Every time I return, a piece of my Zeelandic Flanders appears to have changed or disappeared, and the search for traces of my youth is becoming increasingly difficult. I have become an archaeologist, looking for his own past.

ooit was dit een eiland

Zeeuws-Vlaanderen was ooit (bijna) een eiland. Het hoorde bij Nederland, maar ook weer niet. Het grensde aan de ene kant aan België, aan de andere kant aan de Westerschelde, de zee. Nederland was de overkant. Zeeuws-Vlaanderen was een landje apart. Ik werd er geboren, groeide er op.

Ik vertrok in 1998, en van een afstand zag ik mijn Zeeuws-Vlaanderen veranderen. Het landschap, de taal, de mensen, en dankzij de Westerscheldetunnel werd het stukje overzeese Nederland zelfs van het vaderland ontsloten.

Telkens als ik terugkom blijkt er een stukje van mijn Zeeuws-Vlaanderen veranderd of verdwenen, en de speurtochten naar de sporen van mijn jeugd verlopen steeds moeizamer. Ik ben een archeoloog geworden, op zoek naar zijn eigen verleden.

Una volta quest’era un’isola

Le Fiandre zelandesi (Zeeuws-Vlaanderen) una volta erano (quasi) un’isola. Facevano parte dei Paesi Bassi, ma non lo erano. Confinavano da un lato con il Belgio e dall’altro con la Schelda Occidentale, il mare. I Paesi Bassi erano semplicemente dall’altra dell’acqua. Le Fiandre zelandesi erano un paese a parte. Sono nato lì, e sono cresciuto lì.

Sono partito nel 1998 e da lontano ho visto cambiare le mie Fiandre zelandesi. Il paesaggio, la lingua, la gente e, grazie al tunnel della Schelda Occidentale, anche quel piccolo pezzo dei Paesi Bassi d’oltremare è stata collegata alla patria.

Ogni volta che torno trovo un pezzo delle mie Fiandre zelandesi cambiato o scomparso, e la ricerca alle tracce della mia gioventù si fa sempre più difficile. Sono diventato un archeologo, alla ricerca del proprio passato.